Kadimler Çağı

İkiz güneşler

Alca'nın gökyüzünde iki güneş yanar: kızıl Mora ve mavi Safen. Yeşil ay Iridis ise bu hikâyede ikisinin oğludur.¹²³

Mora cesaretin güneşidir. "Mora'nın Canavarı" yazısı onun ateşini şöyle anlatır:

Kızıl güneş Mora'nın Cesaretini al. Her büyük savaşın, her zalim kralın arzuladığı öfkenin alevleriyle yıkan. Meydan okunmamış bir cesaret, evcilleştirilmemiş bir canavar.— Mora'nın Canavarı ⁴

Safen ise zarafetin kaynağıdır. "Safen'in Haydutu" yazısına göre kırmızı güneş daha parlak yansa da mavi alevler üç kat daha sıcaktır; gezegeni parçalayan savaşların ardından dünyaya ışığı bahşeden şey, kurnaz Safen'in insanları bağrına basmasıdır.⁵ Yine de Safen'in daha karanlık bir yüzü de var: Feyleri Kıyım'a teşvik eden sözler "Safen'in dudaklarından çıkan sözlerdi".⁶

Alca'nın gözde çocukları

Yeryüzünde ise her şey, insanlar bu dünyaya ayak basmadan çok önce başladı. Oro Kuyusu'nun başına yazılmış en eski anı bunu şöyle anlatır:

İnsanlar bu dünyaya ayak basmadan önce Feyler vardı. Alca'nın gözde çocukları, onlara bir hediye verildi. Annelerinin büyülerinden bir parça.— Oro Kuyusu'ndaki anı yazısı

Bir dolunayda ilk Feyler ormandaki bir açıklıkta el ele tutuşup bir halka kurdu ve parlak Iridis'e serenat yaptı. Iridis öyle yuvarlak, öyle parlak bir ışık saçtı ki halkanın tam ortasından Alca'nın merkezine doğru derin bir kuyu oyuldu; kuyudan taşan büyü Feyleri gücüyle yıkadı.⁷

Uzun bir refah dönemi boyunca Feyler bilgeliklerini ve dileklerini bu kuyudan çekti. Sonra bir ateş dönemi geldi ve kuyu kurudu. Su ancak Iridis'in oğlu Oro, doğu denizlerinin tuzuyla ıslanmış olarak gelince geri döndü.⁷ Kuyunun bugünkü açıklaması, onu kimin kazdığı konusunda iki söylenti aktarır: kimileri Antik Çağ'da bizzat Iridis'in kazdığını, kimileri de bir kuraklıkta Yaşlı Kral Rauthard'ın onu birayla doldurttuğunu söyler.⁷

Feyler kendi kökenlerini nasıl anlatırdı? Eldveil İmparatoriçesi Alora bunu tek bir cümleyle özetler:

Perileri endişeliydi, bu yüzden tohumlar ektiler ve bizi, Alca'nın zihnini büyüttüler.— İmparatoriçe Alora⁸

추론 "Bizi" derken kastedilenler Feyler olabilir; ama oyun hangi perilerin ve hangi tohumların söz konusu olduğunu açıklamıyor. Alora'nın Alca'nın "oyunu" hakkındaki sözü de bu çağın havasını yansıtır:

Şiddet, güzellik, hepsi aynı. Alca'nın oyununa neden kural koyuyorlar ki? Ah şu insanlar.— İmparatoriçe Alora⁸

Fey kökenli bir halk daha vardı: Willo-kanat, yaramaz periler. Birileri onları korkutma şanssızlığına düşerse şiddetli bir şekilde çoğalırlardı.⁹

Iridis'in çocukları

Feylerin serenat yaptığı Iridis'in kendi ailesi de masallarda yaşar; gökteki takımyıldızlar da bu aileye bağlanır. Iridis'in ilk çocuğu Oro, yarı tanrı yarı kâhin olarak doğdu. Ay, insan olarak dünyayı dolaşırken oğluna Algamest'in büyük dokumasını görmeyi öğretti.¹⁰

Oro'nun gözü her şeyi görür.— Oro'nun Devriyesi

İkinci çocuk Verus, buz ve sessizlik içinde, güneşin hiç batmadığı bir adada doğdu; babası için hâlâ bir sırdır.¹¹ Üçüncü çocuk Paladine ne oğuldur ne kız; ikisinin gücünü de iki kez dokunmuş kalbinde taşır.¹²

Iridis için söylenen bir söz bu çağın iki yüzünü özetler: en büyük kahramanlara hayat verdiği gibi en korkunç canavarları da doğurdu.¹³

Fey'in madeni ve parası

Masallar bir yana, bu çağdan elle tutulur izler de kaldı. Feylerden geriye eşyalarla birlikte madenler ve paralar da kaldı. Eldor geleneksel olarak Çelik Ustalarının kullandığı parlak bir metaldir; oyun aynı zamanda onun Fey'in para birimi olduğunu düşünür.¹⁴

Antik Fey halkından kalan yadigâr sikkelerin adı ise Arc'tır. Iridis'in gümüş yüzükleri gibi biçimlendirilmiş Ay Çeliği sikkelerin ortası deliktir; üzerlerindeki ince oyuklar sayesinde adil işlem için küsuratlara, yani "arc"lara bölünebilirler.¹⁵

Üçüncü bir metal olan Feybalt ise mavimsi bir ışıltı taşır. Erime noktası oldukça düşük olsa da periler ve büyüler için güçlü bir iletken sayılır.¹⁶

Dünya Ağaçları

Fey'den kalanlar arasında ağaçlar da vardır. İnsanlıktan önceki çağda Dünya Ağaçları'nın Fey tarafından dikildiği yaygın olarak kabul edilir; neden dikildikleri ise tartışmalıdır. Birine zarar vermenin uğursuzluk getirdiğine inanılır.¹⁷

Konuşan Ulu Ağaçlar Konseyi daha da eskidir: onları koruyan Alametli Ayı'dan bile yaşlı ve bilgedirler; dalları iç içe geçip gökyüzünü çevreleyen bir gölgelik oluşturur.¹⁸ Bu ağaçların ürettiği Gizemli Özsu'nun ana güneşler Mora ve Safen'in bir hediyesi olduğu, Iridis'e Alca'daki ilk günlerinde tatlı bir nektar olarak sunulduğu söylenir.¹⁹

Alametli Geyik ve Taşıyıcı

Ağaçların gölgesinde yaşayan Alametli Canavarların en bilinenlerinden ikisi Garren Rood ve Taşıyıcı Bromius'tur. Garren Rood, Andurin Açıklıkları'nın yüce ruhlu geyiğidir; maviye bürünmüş asil boynuzları Mora'ya doğru yükselir ve Dendrit sürüleri için hem lütuf hem külfet taşır.²⁰ Silahı Gathannan bile bu güzelliğe yetişemez: oyun hiçbir ölümlü silahın ucunun "Alametli Canavarın tacı kadar güzel veya bereketli" olmadığını söyler.²¹

Bromius ise kabuk ve tomurcuklar arasından yükselen Alametli Ayı'dır; ulu ağaçları Ode çamurundan korur.²²

Geyik'in izinden giden bir halk da vardı: Roodlar, efsanevi sürünün vesayetinde yaşayan ve aynı zamanda avcı olan bir köy. Oyun bu bağı "avcı ve av arasındaki kan bağı" diye anar ve ekler: bu bir oyundur, Roodlar da kuralları iyi bilirdi.²³

Ay'ın da kendi Alametlisi vardır: Furthing tepelerinin kollayıcısı, Iridis'in gümüş dişi Orengall, Alametli Dişi Kurt.²⁴

O, sadece kendi yavrularına kollarını açan vahşi özgürlüğün ruhudur.— Orengall

Kogah çağrısı

Bu ormanlarda Feylerin en eski ritüellerinden biri de Kogah'tır. Agarik, "Fey Taburesi" olarak da bilinen siğilli bir mantardır; güçlü bir büyü kaynağı olduğu için geleneksel olarak Kogah sırasında tüketilir. Eski batıl inançlara göre mantarı fazla tüketen her yaratık lanetlenir ve mantar gübresine dönüşür.²⁵ Ritüelin nerede çağrıldığını İmparatoriçe Alora şöyle tarif eder:

Agar halkalarının kalınlaştığı, Canavarların ziyafet çektiği ve için için yandığı yerde, Orada biz Feyler Kogah'ı çağırırız.— İmparatoriçe Alora⁸

Kogah İksiri bu ritüeli "savaştan önce içilen kadim bir fey ritüeli" diye tanımlar ve kayıp Agari'nin izini sürmeyi öğütler.²⁶ Kogah tarafından öldürülen her Agari ile Kogah Muskası daha da güçlenir; muska "minnettar Feylerin kutsamalarını, körü körüne verilmiş bir bağı ve bir yemini" taşır.²⁷ Kogah Grod ise alt edilen lanetli Agari'nin minik, oyulmuş bir kopyasıdır: Fey tarafından ölümle lanetlenmişti ve bedeli bir ayin, bir adak, kutsanmış bir tılsımla ödendi.²⁸

추론 Agari, mantar yüzünden lanetlenip gübreye dönüşen yaratıklarla aynı olabilir; metinler bu bağlantıyı açıkça kurmuyor.

Agarik'in hikâyesi

Kogah ayininin arkasında, oyunun yalnızca bir not dizisiyle anlattığı çok eski bir hikâye var: Agarik'in hikâyesi. Dizi bir ilahi gibi başlar:

'İnsanlardan önce Feyler vardı, 'Feylerden önce fauna vardı, 'faunalardan önce Agarik vardı. Çarpık, çirkin, tüketen ve tüketilen.'— Kogah notu²⁹

Feyler bu mantardan çok şey öğrendi:

Feyler, Agarik'ten çok şey öğrendi. Ses çıkaran ağaçların özsuyuna kardeş olan Agarik, onu tüketenlerle konuştu. Sözlerle değil, iradenin dalgalarıyla. Tüketmek ve tüketilmek için. Feyler bu iradeleri takip etmeyi öğrendiler.— Kogah notu²⁹

Çağlar ilerledikçe mantarla Fey birbirine karıştı:

Birçok çağ geçti. Çok şey tüketildi. Kimin iradesinin kime ait olduğu unutuldu. Mantar ve Fey'in kaprisleri ile bir bütün oldular. Alca, birleşik bir zihin ağını oluşturdu. Kaos, zamanla dengeye dönüştü.— Kogah notu²⁹

Feylerin düşmanları ise bu mantarı tükettikleri için hastalandı:

Feylerin düşmanları, Agarik'i tükettikleri için hastalandılar. Uyuduklarında kafalarının üstünde kalın halkalar belirdi. Sersemlemiş, güçlenmiş ve kaderi tüketilmek olan Agarilere dönüştüler.— Kogah notu²⁹

Fey cadıları bundan bir ayin çıkardı:

Böylece Fey cadıları Agarik ve Özsu iksirleri hazırladılar. Fey savaşçıları bunları içtiler. Sersemlemiş, güçlenmiş ve kaderi tüketilmek olan bir halde Agarileri avladılar. Bu eylemler, zamanda Kogah ayini haline geldi.— Kogah notu²⁹

Ölenler toprağı besledi:

Agariler düştüğünde, Agarikler cesetlerinin etrafında daireler çizerek büyüdüler. Toprağa gömüldükçe, tükendiler. Alca beslendi, Agarik beslendi ve Fey beslendi.— Kogah notu²⁹

Not, hikâyeyi bitirmez; Feylerin hâlâ beklediğini söyler:

Feyler çoktan Eldveil'deki sığınaklarına gittiler… Ama Agar hâlâ aç. Sersemlemiş, güçlenmiş ve kaderi tüketilmek üzere işaretlenmiş Agarikler de aynısını yaptı. Feyler, perdenin ardından olup biteni gözlemliyorlar. Bekliyorlar. İstekliler. Kogah'ın bir kez daha tekrarlanmasını bekliyorlar.— Kogah notu²⁹

Dilde ve taşta kalanlar

Fey'in izi dilde ve taşta da kaldı. Dewelion, kadim Fey dilinde bizim "ufuk" dediğimiz sözcüğe benzer bir anlam taşır: zıtlıkların birleştiği yer, gece ile gündüzün buluştuğu yer.³⁰ Dendrit silah sınıfının adı "Illanfeoir" ise çimen kılıcı demektir; Vetch de kabzasına gömülü bir Iridis Gözyaşı dışında süslenmemiş, ince ve esnek bir kılıçtır.³¹

Dendrit Fey masalına göre her güzel taş, uyuyan bir Piktriks'in taşlaşmış kanadını barındırır.³² Bazıları da Jaden Damlası mantarlarının gecenin göğünden düşen Iridis'in gözyaşları olduğunu söyler.³³